„ETIUDA O ADAPTACJI
Zabierałem się do pisania o hartowaniu się jako formie adaptacji człowieka do zmieniających się warunków środowiska. Najlepszą formą hartowania się jest pływanie zimą.
Dowiedziałem się, że w niedzielę jedzie nad Klaźmę sekcja zimowego pływania Leninowskiego okręgu. Miało się tam odbyć „pożegnanie zimy". Wczesnym rankiem wsiadłem do autobusu, pełnego „koni morskich" — chłopców, dziewcząt, ale głównie ludzi statecznych, obarczonych rodzinami, z żonami i dziećmi. Moskiewski piknik, niedzielny wypad za miasto, jakich bywa wiele.
Moim sąsiadem w autobusie okazał się 30letni fizyk, pasjonujący się dosyć popularnymi obecnie niestandardowymi metodami podnoszenia zdrowotności człowieka. On sam jest zupełnie zdrów, a więc jego pasja nie ma charakteru wybitnie pragmatycznego. Mówił mi o głodówce leczniczej, sypał nazwiskami osób związanych z dziedzinami, którymi się zajmował. Mój sąsiad uprawiał bieg maratoński, gimnastykę lekkoatletyczną i trening autogenny, próbował kąpieli terpentynowych Załmanowa, nie jest mu obca akupunktura, badał rokitnik, żeńszeń i kit pszczeli, słuchał wykładów z parapsychologii, telepatii i medycyny tybetańskiej, a obecnie pływa z „koniami morskimi".“(16)